Moreau odwoływał się także do wcześniejszych przykładów sztuki włoskiej. W latach 1857–1859 przebywał we Włoszech, gdzie kopiował sztukę bizantyjską, przedrenesansową i renesansową. Ozdobne atrybuty konia, aureola świętego Jerzego i wysadzana klejnotami korona księżniczki, która siedzi modląc się wysoko na skale, przypominają bardzo szczegółowy późnogotycki styl malarza Carla Crivellego. Moreau studiował również i kopiował serię malowideł ściennych Vittore Carpaccia z lat 1502–1507 w Scuola di San Giorgio degli Schiavoni w Wenecji, które ilustrują historie świętych, w tym legendę o świętym Jerzym. Księżniczka, ubrana we wzorzysty płaszcz przypominający bliskowschodni dywan, wprowadza do obrazu element egzotyki, a także pokazuje wiedzę Moreau o indyjskich i perskich miniaturach. Za nią wydaje się, że ze szczytu góry wyłania się „mauretański” zamek z wieżą w kształcie kopuły. Wysokie skaliste wychodnie, które wypełniają tło, przypominają wyimaginowane krajobrazy namalowane przez Leonarda da Vinci, takie jak jego Madonna w grocie.