Ponadto jak zauważa Ostrom, poleganie na agencjach regulacyjnych w zarządzaniu dobra wspólnej puli może okazać się niepożądane. Agencje regulacyjne są skłonne do popełniania wielu błędów. Tylko jeśli agencje regulacyjne prawidłowo określą pojemność nośną zasobów wspólnej puli, będą dokładnie monitorować działania i sprawiedliwie karać zachowania niezgodne z przepisami, to - zdaniem Ostrom - teoretycznie scenariusz pasterski Hardina powinien przynieść optymalne rezultaty. Jednak wszystkie te czynniki zależą od tego, czy agencje regulacyjne posiadają wiarygodne informacje. W rzeczywistości agencje regulacyjne nie mają wystarczających informacji o czasie i miejscu, aby podjąć decyzję o nośności dobra wspólnej puli, ponieważ agencje regulacyjne znajdują się poza dobrem wspólnej puli. One muszą zatrudniać własnych monitorujących, ponieważ dla monitorujących motywacją są pieniądze, a nie dobro wspólne, nie ma gwarancji, że nie zostaną oni przymuszeni i nie nadużyją swojej władzy. Każda niepełna lub błędna informacja może spowodować fatum Commons. Dlatego to, co czyni Commoning [Wspólnotą jako czasownik] tak praktycznym, to fakt, że poprzez relacje społeczne społeczeństwo Commons mogą się nawzajem samoregulować, aby odpowiadać na ciągle zmieniające się właściwości dobra wspólnej puliElinor Ostrom, 1990.