Michael Hardt i Antonio Negri radykalnie odchodzą od ‘zasobów fizycznych’ w ramach Commons i zamiast tego skupiają się na technologicznej produkcji neoliberalizmu, która wymaga ‘ekspansji Commons [Wspólnoty]’. Hardt i Negri do 'Commons' zaliczają języki, kody, tryby społecznościowe i wiele innych. Podkreślają oni rolę otwartej dostępności, włączenia demokratycznego zarządzania i wspólnego wysiłku w tworzeniu zasobuMichael Hardt i Antonio Negri, 2001. The Empire. Cambridge: Harvard University PressMichael Hardt i Antonio Negri, 2005. Multitude: War and Democracy in the Age of Empire. Westminster: Penguin BooksMichael Hardt i Antonio Negri, 2009. Commonwealth. Cambridge: Harvard University Press.
Michel Bauwens i Vasilis Kostakis podobnie jak Hadrt i Negri skupiają się na produkcji technologicznej, a konkretnie na ‘Commons-Based Peer Production’ (CBPP) [Wspólnota na podstawie produkcji rówieśniczej] i Commons cyfrowych. Dla nich ‘Peer-to-Peer’ (P2P) [Równy z Równym] jest typem relacji społecznych, które nie ograniczają się do fizycznych Commons opisanych przez Ostrom, ale są Global Commons, takimi, w których każdy rówieśnik może swobodnie wnosić wkład do ‘zasobu’.