Budynki gospodarcze, zwane oficynami stanowiły oddzielną część gmachu, i stały po stronie wschodniej.
W 1809 roku podczas kampanii galicyjskiej, był siedzibą księcia Józefa Poniatowskiego, który wybrał pałac na kwaterę dla swego sztabu generalnego.
Około 1830 pałac został zmodernizowany przez Jerzego Romana Lubomirskiego. Zmieniono detale architektoniczne frontu pałacu. Odnowiono i ozdobiono jego wnętrza oraz utworzono portretową galerię przodków, wykonanych przez malarzy K. Stokowskiego i F. Hanusza. Rodzina książęca, sporadycznie korzystała z pomieszczeń na piętrze.
Jego pomieszczenia, wielokrotnie były wykorzystywane do różnych celów – administracyjnych dominium, siedziby urzędników sądowych itp. W oficynie, położonej w pobliżu pałacu, ulokowano areszt. Zorganizowano w nim polowy szpital dla ciężko rannych powstańców, pierwszy we wrześniu 1831 roku w czasie powstania listopadowego, drugi w 1863 roku podczas powstania styczniowego.
Adam Hieronim Lubomirski, po przejęciu majątku w Charzewicach, przebudował pałac czyniąc go bardziej okazałą, rodową siedzibą Lubomirskich, linii rzeszowsko - rozwadowskiej.