Gdy w 1928 roku Birobidżan został ogłoszony terytorium żydowskim, udał się tam z pierwszą grupą migrantów, spędził tam znaczną część czasu i publikował w prasie reportaże o życiu i pracy żydowskich mieszkańców tajgi. Spędził tam kilka lat, które zaowocowały napisaniem powieści Birobidżan. Oglądał kopalnie węgla w Donbasie, dokąd udała się także młodzież żydowska. W 1941 roku został ewakuowany za Ural wraz z hutą, gdzie pracował od świtu do zmierzchu z osobistościami, o których później pisał. Mieszkał z rodziną w uralskim mieście Czkałow (Orenburg) i tam zmarł nie ukończywszy swojego ostatniego dzieła, Uraler giboyrim (Uralscy bohaterowie), którego fragmenty opublikował w gazecie Eynikyt (Jedność) oraz w gazetach moskiewskich.
Publikacje Birobidzhan, veg-ayndrukn, Charków 1929, Lipsk 1932 Fyoder Zubakov, Charków 1930 Di komune, Charków 1930 Szachtes (jid. „Kopalnie”, Moskwa 1931) Cu di naje szachtorim (jid. „Do nowych górników”, Charków 1931)
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Urodzeni w 1900