Dowodził wówczas 5 Korpusem Armijnym, którym kierował do stycznia 1919.
Po wojnie, od lutego 1919 do stycznia 1921 przewodził Francuskiej Misji Wojskowej w Czechosłowacji, gdzie był także pierwszym szefem sztabu Armii Czechosłowackiej. W czerwcu 1919 został mianowany naczelnym dowódcą Armii, którą dowodził w walkach przeciwko Węgierskiej Republice Rad na Słowacji. W 1921 roku oba stanowiska objął jego zastępca gen. Eugène Mittelhauser.
W kwietniu 1921 powrócił do Pragi by poślubić Jarmilę Braunerovą (bratanicę malarki Zdenki Braunerovej), z którą miał córkę Maryškę.
W 1921 został ambasadorem francuskim w Konstantynopolu i Wysokim Komisarzem ds. Wschodu. W imieniu Republiki Francuskiej złożył podpis pod rozejmem w Mudanyi. Kierował francuską delegacją na konferencję pokojową zakończoną traktatem, który ustanowił współczesne granice Turcji.
Zmarł rok później w Tulonie w wieku 60 lat.
Upamiętnienie Ulice jego imienia istnieją w Pradze na Bubenczu oraz w Dobřichovicach.
Przypisy