Der Nister, wywodzący się z hermeneutyki biblijnej, jest niewątpliwie inspirowany starożytną chasydzką legendą o Trzydziestu Sześciu Ukrytych Sprawiedliwych, na której miało opierać się istnienie świataDelphine Bechtel, Wprowadzenie do Der Nister, Fantastic and Symbolic Tales , Cerf, 1997.
W 1904 roku przeniósł się do Żytomierza, gdzie pracował jako nauczyciel hebrajskiego w sierocińcu. Prowadził tam prywatne lekcje w języku hebrajskim i kontynuował tam swoją twórczość literacką. Publikował wiersze i opowiadania, poznał tam pisarza jidysz Izaaka Lejba Pereca, którego bardzo podziwiał. Perec pomagał i zachęcał go do wydania w Warszawie w 1910 roku jego tekstu prozatorskiego Hecher fun der erd.
Eksperymenty literackie Der Nistera osiągnęły punkt zwrotny w 1913 roku, kiedy opublikował opowiadanie A mayse mit a nozir un mit a tsigele (Opowieść z pustelnikiem i kozą) w czołowym czasopiśmie jidysz w Europie Wschodniej, Di yudishe velt. Od tego czasu aż do 1929 r. ośrodkiem jego twórczości były opowieści fantastyczne. W jego życiu osobistym lata przed I wojną światową i po niej były naznaczone ciągłą tułaczką i poszukiwaniem wsparcia ekonomicznego.