W 1916 podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, kończąc je w 1919 z tytułem doktora praw. W tym samym roku odbył praktykę zawodową w Sierszańskich Zakładach Górniczych.
Kariera w MSZ (II RP) W 1920 Schimitzek rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 1 marca 1920 został sekretarzem konsularnym II klasy w referacie prawnym Konsulatu RP w Pradze. 1 września 1921 objął kierownictwo referatu czechosłowackiego w Wydziale Środkowo-Europejskim MSZ. Uczestniczył między innymi w rokowaniach na temat podziału Śląska Cieszyńskiego oraz kwestii Jaworzyny. 1 czerwca 1923 objął stanowisko sekretarza do spraw prawnych Poselstwa w Paryżu. Jesienią 1923 został delegowany do Genewy, gdzie brał udział w dalszej fazie sporu o Jaworzynę oraz w staraniach o wybór Polski do Rady Ligi Narodów. 1 września 1925 został kierownikiem referatu francuskiego w Wydziale Zachodnim MSZ. W listopadzie 1925 przeszedł do referatu niemieckiego, od 8 września 1926 jako jego kierownik. Odpowiadał między innymi za negocjacje z Niemcami w sprawach gospodarczych, kwestii optantów, likwidacji własności niemieckiej oraz prawa osiedlania się obywateli niemieckich w Polsce.