thumb|Były pałac Lubomirskich w Charzewicach – obecnie. Jerzy Ignacy Lubomirski (ur. 1882 w Bakończycach, zm. 1945) – polski książę, z rodu Lubomirskich herbu Drużyna – linii rzeszowsko-rozwadowskiej, syn Hieronima Adama Lubomirskiego i Felicji Zofii Markiewicz h. Łabędź (1848–1930). Student Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ostatni ordynat posiadłości Lubomirskich, klucza rozwadowsko-długorzeczyckiego w Charzewicach.
Posiadłości i historia Charzewice były rodową siedzibą linii rzeszowsko-rozwadowskiej, założonej przez Jerzego Ignacego Lubomirskiego, który w 1723 wykupił od rodziny Rozwadowskich ich nadsańskie posiadłości, i utworzył dwa klucze dóbr ziemskich: rozwadowski i długorzeczycki.
Jerzy, na mocy testamentu ojca w 1905 został drugim, ordynatem Rozwadowa. Cechowała go zdecydowanie większa otwartość na świat niż ojca, ale przy tym i większa niefrasobliwość w zarządzaniu dobrami rodzinnymi, co odbijało się utratą wartości majątku i jego podupadaniem. Okresy I i II wojny światowej w jakich przyszło mu funkcjonować, też nie sprzyjały pomnażaniu i utrzymaniu majątku.