Nie wziął udziału w kampanii francuskiej, po ogłoszeniu zawieszenia broni został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF 782640. Został skierowany na przeszkolenie do Eastchurch, po jego zakończeniu wziął udział w końcowej fazie bitwy o Anglię. 25 maja 1941 r. został ranny, po wyleczeniu trafił do 225. dywizjonu myśliwskiego RAF, a następnie do 286 dm. Zakończył turę lotów bojowych i w ramach odpoczynku służył w 61. Operational Training Unit. 20 sierpnia 1944 r. został przydzielony do 303. dywizjonu myśliwskiego, gdzie latał bojowo do listopada. Został przeniesiony do dywizjonu 317, gdzie zakończył służbę w Polskich Siłach Powietrznych.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wielkiej Brytanii i kontynuował służbę w RAF, m.in. w 5 dywizjonie myśliwskim. Służył w 4 Ośrodku Lotniczym w Cammarington jako instruktor, następnie na Dalekim Wschodzie. 7 sierpnia 1951 r., w załodze z W. D. Payne, wykonywał lot samolotem Beaufighter TT Mk.10 (RD806) z zadaniem holowania rękawa. W wyniku awarii silnika samolot rozbił się przy próbie lądowania w bazie RAF Carew Cheriton, załoga zginęła. Został pochowany na cmentarzu Llanion Cemetery w Pembroke Dock.
Życie prywatne W 1942 r.