Obniżenie wykształciły procesy denudacyjne w mało odpornych skałach, głównie ilastych, okresu górnego triasu i dolnej jury. Rzeźba terenu jest zróżnicowana – na północy pojawiają się wzgórza ostańcowe z wychodniami wapiennymi, na południu teren jest bardziej zrównany. Wysokości bezwzględne mieszczą się w przedziale ok. 290–440 m n.p.m. W pokryciu powierzchni lasy dominują (ok. 60% obszaru) nad areałem rolniczym (ok. 30%) i zabudowanym (ok. 10%). Wśród gleb przeważają nieurodzajne formacje bielicowe i rdzawe, sprzyjające siedliskom sosny, wytworzone na piaskach i żwirach pochodzących z akumulacji rzeczno-lodowcowej.
Różnice w podziałach geograficznych W podziale fizycznogeograficznym Polski Jerzego Kondrackiego omawiany region nie jest wydzielony i stanowi integralną część mezoregionu Garbu Tarnogórskiego. Został wyróżniony jako osobny mezoregion w regionalizacji Wyżyny Śląsko-Krakowskiej autorstwa Jerzego Nity i Urszuli Mygi-Piątek, którzy z użyciem numerycznego modelowania terenu wskazali na odrębność kotlinowego charakteru regionu