na zwierzętach, podczas których między innymi opracowano technikę pobierania zastawki płucnej do przeszczepu i stwierdzono prawidłowe przepływy przez zastawkę płucną wszczepioną w pozycję zastawki aortalnej.
W 1967 Donald Ross, od którego pochodzi nazwa procedury, wykonał po raz pierwszy operację wymiany zastawki aortalnej na autologiczną zastawkę płucną w położeniu aortalnym.
Swoją pierwszą operację Ross przeprowadził metodą bez replantacji ujść tętnic wieńcowych. Obecnie po modyfikacjach większość ośrodków preferuje wymianę zastawki na zastawkę płucną wraz ze ścianą opuszki, co wymaga reimplantacji ujść tętnic wieńcowych.
Operacja Rossa jest obecnie standardowym postępowaniem w wadach zastawki aortalnej wymagających jej wymiany u pediatrycznych pacjentów.
Wskazania Najczęstszymi wskazaniami są: wada zastawki aortalnej u dzieci z wrodzonym zwężeniem aorty (najczęstsze wskazanie) kobiety w wieku rozrodczym z dwupłatkową zastawką aortalną i małym pierścieniem aortalnym, pragnące w przyszłości mieć dzieci endokarditis naturalnej lub sztucznej zastawki aortalnej ze znacznym zniszczeniem zastawki ciężkie formy uszkodzenia zastawki aortalnej nienadające się do naprawy