Na początku listopada 1942 r. przyjęła pod swój dach 14-letniego żydowskiego chłopca Hanana Lipszyca, którego rodzina została już zamordowana przez Niemców. Decyzja o udzieleniu pomocy była spontaniczna. Kazimiera podjęła ją bez wiedzy męża, którego nie było w domu. Kryjówką Hanana stała się jej piwniczka, w której na co dzień trzymano ziemniaki. Tam urządzono mu legowisko, w którym ukrywał się przed Niemcami. Jak wspominała córka po latach: "Kopce takie były na kartofle. Kopce. Nie tam piwnica, tylko... »Idź, idź go zamknij w ten kopiec«. I tam zanieśliśmy mu koce, to, tamto. No to on od listopada to siedział do wiosny w tym kopcu niestety. Siedział, bo co było robić. Nie wychodził, bo baliśmy się. Baliśmy się. Nosiło mu się jeść, wylewało się brudy. A on leżał". Niemcy omal nie wykryli kryjówki poszukując ukrywających się Żydów. Wpadli na jego trop, jednak stanowcza postawa opiekunów pozwoliła Hananowi przetrwać w ukryciu w gospodarstwie Kazimiery, która ukrywała go potem w składzie drewna.
Wedle relacji córki, Kazimiera Babiarz ukrywała także innych Żydów.
13 marca 1985 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Kazimierę Babiarz medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Przypisy
Bibliografia
Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009
Babiarz Kazimiera Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1993