W trakcie konfliktu austriacko-tureckiego strategicznie położona twierdza ponownie zyskała na znaczeniu. W latach 1717–1739 (lub 1717–1737) wokół już istniejącej fortyfikacji usypano nowe wały obronne – bądź wybudowano palisadę – z sześcioma kamiennymi bastionami. W 1818 roku w miejsce wałów wzniesiono mur kurtynowy. Budowla często zmieniała swoich właścicieli; bywała podbijana przez armię austro-węgierską, przez krótki czas kontrolowali ją serbscy powstańcy, najdłużej jednak pozostawała w posiadaniu Turków. Ostatecznie w 1867 roku wraz z kilkoma innymi fortyfikacjami przekazana została księciu Serbii Michałowi Obrenowiciowi.
W latach 1973–1977 oraz 1981–1984 przeprowadzono prace konserwatorskie oraz badania budowli, którą w grudniu 1982 roku wpisano do rejestru zabytków. W latach 2020–2023 trwał kompleksowy remont twierdzy współfinansowany ze środków Unii Europejskiej oraz rządów i Niemiec, w ramach którego odnowiono jej mury, bramy wjazdowe, lochy, scenę letnią oraz wieże „Małego Miasta”. Powstało w tym miejscu również nowoczesne centrum obsługi ruchu turystycznego, którego oficjalnie otwarto 26 kwietnia 2023 roku.