W latach 1881–1882 pełnił funkcję komendanta Szkoły Oficerskiej Artylerii i Wojsk Inżynieryjnych.
Uczestniczył w wojnie z Turcją w latach 1877-1878. Brał udział w obronie Calafatu, a następnie kierował przygotowaniami artylerii do oblężenia Plewny. Reprezentował stronę rumuńską w rozmowach dotyczących rozejmu z Imperium Osmańskim. W 1883 otrzymał awans na stopień generalski i stanowisko inspektora generalnego artylerii. W latach 1895–1903 pełnił funkcję komendanta Twierdzy w Bukareszcie (Cetatea București).
Był żonaty (żona Sevastia z d. Alexandrescu), miał czworo dzieci. Imię generała nosi jedna z ulic w Bukareszcie.
Awanse podporucznik – 1857 porucznik – 1861 kapitan – 1864 major – 1868 podpułkownik – 1870 pułkownik – 1875 generał brygady – 1883 generał dywizji – 1902
Odznaczenia Order Gwiazdy Rumunii Order Cnoty Wojskowej Krzyż Wielki Krzyża Żelaznego Order Świętej Anny II klasy Order Świętego Włodzimierza IV klasy Medal Pamiątkowy Wojny w Latach 1877–78
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École polytechnique Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Odznaczeni Orderem Cnoty Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Rumuńscy generałowie Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1903