w rolach: Placyda (Piosnka wujaszka), Czesława (Szlachectwo duszy), Genia (Pan Damazy), Wacława (Zemsta), Wojtka (Okrężne), Gałganducha (Gałganducz czyli Trójka hultajska), Califourchona (Czuła struna), Licheckiego (Kościuszko pod Racławicami) i Starogrenadzkiego (Młody las).
Zarządzanie zespołami teatralnymi Pomagał w prowadzeniu zespołu teatralnego Henrykowi Lasockiemu. W sezonie 1886/1887 wspólnie z Marianem Winklerem kierował zespołem teatralnym, wraz z którym dawał przedstawienia w Kielcach i Busku. W 1902 r. był dyrektorem warszawskiego teatru ogródkowego "Wodewil". We wrześniu 1908 r. prowadził "Wesoły Teatr" w Przemyślu.
Twórczość Był autorem komicznych monologów wyśmiewających ludzkie charaktery, m.in.: Jegomość fin de siecle, Pan Gadulski ma głos, Antoni Siniak stręczyciel sług, Pan Silberstein idzie na spacer, Tenor Kwiczoł, Emeryt w Saskim Ogrodzie, Ożeniłem się, Ajent do wszystkiego, Nieszczęśliwy komediopisarz, Kolejarz wykolejony, Baletnica Charlotta Broccard, Ojciec teatralny, Mama Joasi na wodach w Szczawnicy, Weronika niepiśmienna, Dorożkarz warszawski oraz Adwokat Mównicki.