W październiku 1917 roku, na polecenie T. Masaryka, wraz z grupą żołnierzy Legionu Czechosłowackiego udał się przez Archangielsk do Francji, gdzie organizowano oddziały czechosłowackie. Po krótkim przeszkoleniu został z uwagi na swoje wykształcenie szefem apteki w 21, a potem 33 pułku strzeleckim. Wziął w składzie tych pułków w walkach na froncie zachodnim na terenie Alzacji latem 1917 roku.
Pod koniec grudnia 1918 roku powrócił do kraju, gdzie przez krótki okres czasu był oficerem łącznikowym w jednostkach w Pradze, Cieszynie i na Słowacji. W listopadzie 1919 roku został skierowany do ośrodka szkolenia w Milovicach, skąd został skierowany do francuskiej Akademii Wojskowej w Saint-Cyr. Zawodowym wojskowym został 1 stycznia 1920 roku. Po powrocie z akademii, został przydzielony do 21 pułku piechoty, lecz już grudniu 1920 roku zostaje przeniesiony do Akademii Wojskowej w Hranicach jako instruktor. W połowie lipca 1923 roku został przeniesienie do Ministerstwa Obrony Narodowej, gdzie był oficerem Oddziału V, po czym krótko służył w 42 pułku piechoty w Terezinie, a w grudniu 1925 roku skierowany został jako słuchacz do Szkoły Wojskowej w Pradze, jednocześnie był uczestnikiem testów nowego rodzaju uzbrojenia. W październiku 1926 roku wyjechał do Wyższej Szkoły Wojskowej w Paryżu.