Jednocześnie od 1976 do 1980 zasiadał w tamtejszej Wojewódzkiej Radzie Narodowej. Od 1979 pełnił funkcję wiceprezydenta ds. kultury, a od 4 kwietnia do 11 sierpnia 1986 był prezydentem Koszalina. Następnie przeszedł na stanowisko I sekretarza Komitetu Miejskiego PZPR w Koszalinie, które zajmował do likwidacji partii w 1990. Od 1986 wchodził także w skład egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w tym mieście. Zasiadał także w prezydium Narodowej Rady Kultury (1984–1989), a w 1981 uczestniczył w Kongresie Kultury Polskiej.

Od 1990 do 1994 był wicedyrektorem Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w Koszalinie. W 1994, 1998, 2002 (z listy lokalnego komitetu), 2006 (z listy komitetu Mirosława Mikietyńskiego) i 2010 (z listy Platformy Obywatelskiej) wybierany do koszalińskiej rady miejskiej, pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego przez trzy kadencje. W latach 1994–1998 oddelegowany do sejmiku samorządowego województwa koszalińskiego, był jego przewodniczącym i członkiem krajowych władz Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego. W 1997 kandydował do Senatu w okręgu koszalińskim z ramienia Porozumienia Samorządowego, zajmując ostatnie miejsce. Od 2003 do 2007 pozostawał sekretarzem gminy Mielno.