Na tej podstawie literatura czasami wskazuje rok 1959 jako rok odkrycia jaskini. Druga data odkrycia to sierpień 1969 oku., kiedy kilku naukowców z wydziału geografii Akademii Nauk ZSRR (Bieszlage, Werina, Ignatiew, Krawczuk, Suchow) podjęło pierwszą próbę wejścia do jaskini. Niestety, naukowcy nie byli w stanie przejść dalej niż 60 metrów ze względu na bardzo mokrą i lepką glinę wielu zalanych obszarów. W 1977 roku, po wybuchu w północnej części kamieniołomu, otwarto obecne wejście do jaskini. Natychmiast rozpoczęto prace nad pomiarami chodników, które trwały do 1993 roku. Całą działalność badawczą organizował i koordynował klub speleologiczny „Troglodyta” z Czerniowców.
Badania w jaskini prowadzili również naukowcy z wydziału geografii Ministerstwa Nauki ZSRR. Dziewięciu studentów Instytutu Pedagogicznego w Tyraspolu zdołało przejść pierwsze 10 km labiryntu przez miesiąc, odkrywając podziemne jeziora z czystą wodą.
Począwszy od 1984 roku klub speleologów "Abis" z Kiszyniowa włączył się w badania, a przede wszystkim w topografię jaskini.
Pochodzenie nazwy