Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 36 pułku piechoty w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1453. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu. Następnie został przeniesiony służbowo do Oddziału V Sztabu Generalnego. W lipcu 1925 wrócił do 74 pp. Z dniem 1 listopada 1925 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1925/27. Z dniem 28 października 1927, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. W grudniu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, a z dniem 30 listopada 1930 przeniesiony w stan spoczynku. Latem 1933 mieszkał w Warszawie przy ul. Wspólnej 63a m. 5 i utrzymywał się z emerytury. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W październiku 1935 mieszkał przy ul. Pęcickiej 23 w Warszawie, a w następnym roku w Sosnowcu przy ul.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Brauliński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.