W 1982 dowództwo podporządkowano bezpośrednio Naczelnemu Dowódcy Atlantyku (SACLANT), a dowodzenie nim od amerykańskiego kontradmirała przejął wiceadmirał portugalski.
W celu koordynowania działań okrętów podwodnych na całym teatrze działań utworzono Dowództwo Połączonych Sił Podwodnych Atlantyku (SUBACLANT), którego dowódca bezpośrednio podlegał Naczelnemu Dowódcy Atlantyku. Dowództwo to sprawowało specjalistyczny nadzór nad dwoma dowództwami: Dowództwem Okrętów Podwodnych Obszaru Atlantyku Zachodniego i Dowództwem Okrętów Podwodnych Obszaru Atlantyku Wschodniego. Ponadto utworzono oddzielne dowództwa na Grenlandii, Islandii i wyspach Owczych.
Struktura ACLANT w latach 70. XX w.: Naczelne Dowództwo Połączonych Sił Sojuszniczych NATO Atlantyku – Norfolk Dowództwo Atlantyku Zachodniego – Norfolk Dowództwo Podobszaru Oceanu – Norfolk Dowództwo Podobszaru Atlantyku Kanadyjskiego – Halifax Dowództwo Okrętów Obszaru Zachodniego Atlantyku – Norfolk Dowództwo Wysp Bermudów – Hamilton Dowództwo Wyspy Grenlandii – Gronnedal Dowództwo Wysp Azorskich – Sao Miguel Dowództwo Atlantyku Wschodniego – Northwood Dowództwo Morskich Sił Powietrznych Obszaru Wschodniego Atlantyku – Northwood Dowództwo Podobszaru Północnego – Rosyth Dowództwo Morskich Sił Powietrznych Podobszaru Północnego – Pitreavie (WB) Dowództwo Podobszaru