W 1970 wydrukowane zostało zestawienie reportaży Galgóczi, publikowanych wcześniej w periodykach literackich, zatytułowane „Nádtetős szocializmus” („Socjalizm pod strzechą”). Reportaże stanowią dokumentację przobrażeń wsi węgierskiej ostatnich dwóch dekad. Przekładaniem literatury Erzsébet Galgóczi zajmowali się Krystyna Pisarska, Magdalena Roguska, Krzysztof Wołosiuk. Węgierską literatkę trzykrotnie wyróżniono nagrodą literacką im. Attili Józsefa (1962, 1969, 1976). W 1978 Erzsébet Galgóczi została laureatką najwyższej nagrody państwowej im. Kossutha (1978).
Scenografia Na podstawie źródła
Egymásra nézve (1982) Bolondnagysága (1980) Kinek a törvénye? (1979) A Közös bün (1978) Pókháló (1974)
Przypisy
Kategoria:Węgierscy pisarze Kategoria:Węgierscy scenarzyści Kategoria:Ludzie związani z Budapesztem Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1989