z Mołodą Ukrainą, Switem dytyny i Zorią, almanachami Nowa chata, Uczitel, Żynocza dola, satyrycznym pismem Komar. Od lata do września 1941 kierowała założonym przez siebie stowarzyszeniem Kobieca Służba Ukrainy. W 1944 została starszą bibliotekarką w Bibliotece Naukowej imienia Wasyla Stefanyka. Jest pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. thumb|200px|Grób Kostiantyny Małyćkoj na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Była autorką wielu wierszy, opowiadań i sztuk dla dzieci, m.in. opowiadań Mali heroi (Lwów 1899), Z trahedij ditoczych dusz (ukazały się w piśmie Promiń w 1905) i zbioru legend biblijnych Harfa Leili (wydany w Toronto w 1953), oraz pieśni siczowych (Czom, czom, czom, zemle moja do muzyki Denisa Siczynskiego, Sicz w pochodi, Wrohu prapor!, W Sicz stawaj!). Tłumaczyła dzieła Daniela Defoe, Selmy Lagerlöf, Aleksandra Puszkina i Michaiła Lermontowa.
Od 2002 jest patronką nagrody dla nauczycieli, której patronują rada miejska i rejonowa w Kałuszu.
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy poeci Kategoria:Ukraińscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Działacze „Proswity” Kategoria:Ukraińscy działacze na rzecz praw kobiet Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1947