W latach 1952–1955 studiowała także na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa. W latach 50. współpracowała m.in. z czasopismem „Nowa Kultura". Należała do Klubu Młodych Artystów i Naukowców w Warszawie.
Była znakomitą projektantką i dydaktyczką. W latach 1955–1958 pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, a od 1957 do 1976 roku uczyła na Wydziale Tkaniny łódzkiej PWSSP. mały|Grób Hanny Orzechowskiej i jej męża Wojciecha Siecińskiego Była autorką unikalnych kolaży i prac na tkaninie, jak również instalacji intermedialnych. Tworzyła obrazy i eksperymentowała z technikami malarskimi, w kompozycjach łączyła druk, elementy tekstylne, fotograficzne, graficzne i rzeźbiarskie. W 1960 roku odbyła się jej wystawa tkanin w Galerii Kordegarda w Warszawie.
Od 1963 prowadziła pracownię tkaniny unikatowej, w której odbywały się zajęcia z projektowania tkaniny drukowanej, odzieżowej i dekoracyjnej, co było nowością w tamtym czasie.