Elewacja na drugiej i trzeciej kondygnacji artykułowana była pilastrami wielkiego porządku umieszczonymi w skrajnych osiach i pomiędzy osią środkową. W osi środkowej znajdował się portal wejściowy o eliptycznie sklepionym otworze wejściowym, nad którym umieszczone było w kartuszu godło domu. Drzwi były ozdobione barokową snycerską dekoracją. W części dachowej znajdowała się facjata. Nad oknami znajdowały się naczółki w formie łuków, a w środku nich znajdowała się płaskorzeźbiona dekoracja. Podobne rzeźbienia znajdowały się w płycinach podokiennych. W czwartej kondygnacji znajdowały się małe prostokątne okna. W dachu kalenicowym umieszczono dwie lukarny.

W XIX wieku w kamienicy mieściła się siedziba urzędu podatkowego, a na początku XX wieku znajdowała się tu pracownia cyzelatorsko-złotnicza Tillmanna Schitza. W latach 20. XX wieku w budynku umiejscowiona była drukarnia

Kamienica ze względu na piękną barokową elewację była wielokrotnie przedstawiana na grafikach i zdjęciach, m.in. uwiecznił ją Otto Ferdinand Probst w 1898 roku oraz fotograf Eduard van Delden.

Kamienica została zniszczona w 1945 roku.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Budynki przy ulicy Białoskórniczej we Wrocławiu Kategoria:Zniszczone obiekty budowlane we Wrocławiu