okaz zebrany w maju 1973 przez Rumplera.
Nie wyróżnia się podgatunków. W przeszłości wyróżniano podgatunek L. septentrionalis ankaranensis, który później podniesiono do rangi odrębnego gatunku, zwanego obecnie lepilemurem dziuplowym. Badania genetyczne z 2006 wskazały na bliskie pokrewieństwo lepilemurów dziuplowego i północnego. Łączą je dwie translokacje telomer-centromer i jedna robertsonowska, jednak lepilemur dziuplowy posiada też translokację robertsonowską nieobecną u lepilemura północnego.
W 2017 Lei et al. opublikowali analizę filogenetyczną, w której zbadano mtDNA 26 gatunków lepilemurów, potwierdzając monofiletyzm 25 linii i wykrywając klad Lepilemur mittermeieri + Lepilemur dorsalis. W efekcie uzyskano następujące drzewo (uproszczono):
Etymologia Lepilemur: ‘czarujący, elegancki’, od lepos, leporis ‘czar, urok’; rodzaj Lemur (lemur). septentrionalis: łac. septemtrionalis ‘północny’, od septemtrio ‘północ’.
Tryb życia Zwierzę prowadzi samotny, nocny tryb życia. Jego rozrodu nie poznano. W ogóle nie był badany na wolności. Długość pokolenia IUCN ocenia na 7 lat.