Narządy rozrodcze samicy mają niezmodyfikowaną torebkę kopulacyjną z wychodzącym wierzchołkowo przewodem nasiennym, błonę łączącą paraprokty pozbawioną sklerytów przed gonokoksytami, a same gonokoksyty owalne, dwukrotnie dłuższe niż szerokie, na zewnętrznej krawędzi zaokrąglone i zaopatrzone w wyraźne gonostyliki.
Ekologia i występowanie Rodzaj palearktyczny, znany z prawie całej Europy, Afryki Północnej oraz palearktycznej Azji, zawleczony ponadto do nearktycznej Ameryki Północnej.
Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są fitofagami żerującymi na różnych bobowatych, psiankowatych, a także na komosach. Biedronki te zeskrobują z rośliny tkanki miękkie, a następnie przeżuwają je, wypijając soki. U larw i dorosłych występują dostosowane do takiego sposobu odżywiania żuwaczki o skomplikowanej, wielozębnej budowie.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1840 roku przez Fredericka Williama Hope’a pod nazwą Lasia. Nazwa ta okazała się być jednak młodszym homonimem nazwy użytej w 1824 roku przez Christiana R.W. Wiedemanna. Stąd wkrótce zaproponowano nazwę Subcoccinella.