Wcześniej jednak załoga szalupy przeżyła ciężkie chwile. Najpierw dopłynęła do Tofoa (archipelag Tonga), aby zdobyć niezbędne zapasy. Została tam zaatakowana przez tubylców (w czasie walk zginął jeden z członków załogi). Po ucieczce z Tofoa Bligh nie zatrzymywał się na kolejnych mijanych wyspach (Fidżi), gdyż wiadomo było, że ich mieszkańcy są kanibalami, a marynarze nie mieli żadnej broni.
Bligh posiadał jednak znakomite umiejętności nawigacyjne. Dzięki nim dokonał rzeczy prawie niemożliwej pokonując 6701 km i docierając do Timoru po 48 dniach podróży, bez dalszych ofiar śmiertelnych.
Dalsza służba Później Bligh służył pod komendą Nelsona w czasie bitwy kopenhaskiej. W 1805 został czwartym gubernatorem Nowej Południowej Walii. W 1808 roku przyszło mu ponownie walczyć z buntem, znanym jako rebelia rumowa. Został nawet uwięziony przez rebeliantów i w styczniu następnego roku uciekł na pokładzie okrętu HMS „Porpoise” do Hobart na Tasmanii.
Bligh został pochowany w rodzinnym grobowcu w Lambeth.
Upamiętnienie Od nazwiska Bligha pochodzi łacińska nazwa rośliny Blighia sapida uprawianej na Jamajce.
Przypisy
Kategoria:Angielscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Brytyjscy administratorzy kolonialni Kategoria:Brytyjscy admirałowie Kategoria:Gubernatorzy Nowej Południowej Walii Kategoria:Ludzie urodzeni w Plymouth Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Zmarli w 1817