Bodo był wyznania swojego ojca. Przez całe życie zachował obywatelstwo Szwajcarii, jednak fakt ten nie był powszechnie znany w okresie międzywojennym. Od 1905 dorastał w Łodzi, gdzie jego ojciec, zafascynowany niemym kinem, razem z propagatorem sztuki filmowej Edwardem Juliuszem Vortheilem zawiązał spółkę kinową i założył Teatr Iluzji „Urania”; matka prowadziła restaurację „Masque”.

Zadebiutował w ojcowskiej „Uranii”W. Pierzchała, A. Magnuszewska, „Tu w Łodzi debiutował słynny amant filmowy”., prawdopodobnie w numerze opisywanym we wspomnieniach Ludwika Starskiego jako „10-letni kowboj Bodo – cudowne dziecko XX wieku”, w którym zaśpiewał utwór „Yankee Doodle”. Imię kowboja stało się artystycznym pseudonimem artysty. Za namową ojca podjął naukę w szkole handlowej w Łodzi, którą jednak szybko porzucił z uwagi na nieznajomość matematyki.

Kariera zawodowa W 1917, zniechęcony usilnymi próbami planowania mu życia przez rodziców, uciekł z domu i wyjechał do Poznania, gdzie został zatrudniony jako bileter w teatrze „Apollo”, a w październiku 1917 zaczął statystować w przedstawieniach. Powróciwszy do Łodzi, występował jako aktor w spektaklach Teatru „Colloseum”. Karierę artystyczną kontynuował w Lublinie.