W wieku dwudziestu jeden lat wystąpił na lokalnym festiwalu z mechanicznymi lalkami, które sam skonstruował. Ten pokaz technicznej magii wywołał poruszenie, które skłoniło go do podróży po całym kraju w charakterze wędrownego artysty. W końcu osiadł w Osace, aby sprzedawać swoje wynalazki, w tym niezwykle popularną lampę na olej rzepakowy, która wykorzystywała system zasilania sprężonym powietrzem, aby palić się wyjątkowo długo. Następnie wspiął się na kolejne wyżyny technologicznej pomysłowości tworząc mannen-jimeishō („wieczny zegar”), najlepszy tradycyjny zegar w japońskim stylu, jaki kiedykolwiek powstał.
W 1854 roku Hisashige został zaproszony przez klan SagaSaga → domena feudalna (han) w prowincji Hizen. Jej panami była rodzina Nabeshima. Obecnie jest częścią prefektur: Saga i Nagasaki. do pomocy przy budowie parowców i sprzętu telegraficznego. W 1873 roku przeniósł się do Tokio, aby opracować system telegraficzny na prośbę nowego rządu krajowego w nowej stolicy (restauracja Meiji). Praca Hisashige pomogła rządowi osiągnąć cele rozwoju gospodarczego dzięki ulepszeniom infrastruktury w sieci komunikacyjnej. Jego praca była zgodna z mądrym powiedzeniem: wakon-yōsai („japoński duch, zachodni talent”).