W obszernym dorobku naukowym (ok. 30 książek i ok. 150 artykułów) ważne miejsce zajmują prace dotyczące umacniania praworządności, m.in. Podstawowe zagadnienia postępowania administracyjnego (wraz z E. Iserzonem i W. Dawidowiczem, 1955), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze (wraz z E. Iserzonem, 1961, 1964, 1965 i 1970), Podstawy prawne działania administracji. Źródła prawa administracyjnego (1973), Funkcjonowanie administracji w świetle orzecznictwa (wraz z J. Łętowskim, 4 t., 1967–74).
Ponadto był autorem podręczników, m.in.: Zarys administracji (1966, 1971), Prawo administracyjne w zarysie (wraz z E. Iserzonem, 1959, 1963, 1965, 1966), Prawo administracyjne (1969, 1971, 1975, 1977, 1978). Inicjator 4-tomowej pracy System prawa administracyjnego (1977–1980).
Współautor – wraz z Emanuelem Iserzonem – obowiązującej nadal ustawy z 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego, którą prof. Franciszek Longchamps de Bérier określił jako „dzieło dojrzałej rozwagi politycznej i wysokiej kultury prawniczej”.
Działacz Zrzeszenia Prawników Polskich (członek od 1949), a także Stronnictwa Ludowego oraz Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.