Zagrała pierwszoplanowe role w czterech filmach Romana Załuskiego: najpierw nieufną matkę samotnie wychowującą syna w dramacie psychologicznym Głód serca (1986), następnie Basię Wolańską, histeryczną, skąpą, zazdrosną, podejrzliwą i kłótliwą żonę docenta Wolańskiego, w kultowych komediach Kogel-mogel (1988) i Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989), a także Marię, kurę domową porzucającą rodzinę i rozpoczynającą samodzielną karierę w Warszawie, w filmie Komedia małżeńska (1993). thumb|Kasprzyk (2007) Odrzuciła propozycję zagrania Wincenty w serialu Rzeka kłamstwa (1989) w TVP1. W latach 90. ograniczyła występy w filmie, skupiając się na pracy teatralnej. W tym czasie zagrała jedynie kilka drugoplanowych ról, m.in. w serialu Radio Romans i Ewę, kochankę Nawrota (Daniel Olbrychski) w filmie Radosława Piwowarskiego Kolejność uczuć (1993). Zagrała główną rolę, biolożkę Ewę, w filmie Grzegorza Królikiewicza Drzewa (1996). W 1998 została obsadzona w roli Ilony Clark-Kowalskiej – zdecydowanej, silnej, pewnej siebie, nowoczesnej i dojrzałej kobiety – w telenoweli Złotopolscy, która zyskała olbrzymią popularność wśród masowej widowni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ewa Kasprzyk (aktorka) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.