Jan Nepomucen Kamiński herbu Topór, krypt.: i. n. k.; i-n-k; i... n... k...; J. N. K.; J. N. Kam. (ur. 27 października 1777Według autobiografii urodził się 16 maja (); inne źródła podają zazwyczaj omyłkowo datę jego chrztu jako datę narodzin. w Kutkorzu koło Lwowa, zm. 5 stycznia 1855 we Lwowie) – polski reżyser, aktor, dramatopisarz, tłumacz, poeta, redaktor, autor pism filozoficznych i językoznawczych, dyrektor teatru polskiego we Lwowie, nazywany Ojcem galicyjskiej sceny polskiej.
Życiorys 242px|thumb|right|Portret aktora na nagrobku na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Urodził się w Kutkorzu (pow. złoczowski), w zubożałej rodzinie szlacheckiej, jako syn ekonoma dóbr hrabiostwa Łączyńskich. Pierwsze nauki pobierał we Lwowie, gdzie w roku 1796 ukończył gimnazjum, a wkrótce potem zaczął studiował filozofię na tamtejszym uniwersytecie. Już jako uczeń gimnazjum był częstym widzem teatru niemieckiego, próbując także przeróbek niemieckich dramatów. Pierwsze polskie przedstawienia oglądał najprawdopodobniej w roku 1793, w wykonaniu zespołu M. Każyńskiego. Na potrzeby teatru Dominika Morawskiego (lata 1793–1794) tłumaczył sztuki z języka niemieckiego. Znaczący wpływ na dalsze losy Kamińskiego miał trzeci pobyt (lata 1795–1799) W. Bogusławskiego we Lwowie. W tym okresie dostarczał jego zespołowi tłumaczeń i przeróbek sztuk.