W 1947 Spasowski rozpoczął służbę dyplomatyczną. Był konsulem w Düsseldorfie, I sekretarzem ambasady w Londynie oraz posłem w Buenos Aires. W latach 1955–1961 był ambasadorem w Waszyngtonie, potem w Indiach, akredytowanym w Nepalu, Singapurze i Cejlonie. W Ministerstwie Spraw Zagranicznych był dyrektorem departamentów: II i V, od 1962 był ambasadorem tytularnym. Od 19 stycznia 1972 do 3 lutego 1978 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie.
W 1970 r., tj. w czasie pełnienia funkcji ambasadora w Indiach (od maja 1967) zmarł jego syn Władysław Kajetan. Przyczyny jego śmierci pozostają niewyjaśnione, prawdopodobne jest samobójstwo.
Na VII Zjeździe PZPR w grudniu 1975 wybrany w skład Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (do 1980)Członkowie Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, "Życie Warszawy", nr 288, 13 grudnia 1975, s. 2.. 1 grudnia 1977 został po raz drugi ambasadorem w Waszyngtonie. W grudniu 1980 odbył z żoną tajną podróż do Watykanu, gdzie spotkał się z papieżem Janem Pawłem II. 21 grudnia 1981, kilka dni po ogłoszeniu stanu wojennego w Polsce, poprosił o azyl polityczny.