Cząstka jest wrażliwa na różnicę potencjałów między różnymi torami przy interferencji, choćby związane z tą różnicą pole ograniczało się do obszaru, do którego cząstka nie mogła się przedostać. Dla pola magnetycznego doświadczenie polegało na umieszczeniu pomiędzy dwiema szczelinami, przez które miał przechodzić elektron, monokryształu żelaza w postaci cienkiego „drutu”, namagnesowanego podłużnie – jego pole magnetyczne było tylko wewnątrz niego, i elektron nie mógł się tam dostać, ale potencjał wektorowy tego pola był różny po obu stronach „drutu” – elektron to „zauważył” i zmienił się obraz interferencyjny.
Potencjał występował w równaniach opisujących kwantową cząstkę od początku; uważano, że to jest błąd, bo „potencjał nie ma znaczenia fizycznego”, i próbowano zmienić te równania – bez powodzenia. Zaobserwowane zjawisko pokazało, że to nie błąd. Efekt został potwierdzony eksperymentalnieA. Tonomura et al., Observation of Aharonov-Bohm Effect by Electron Holography, Phys. Rev. Lett. 48(1982)1443-1446.A.Tonomura et al., Observation of individual vortices trapped along columne defects in high-temperature superbonductors. Nature, volume 412, Issue 6847 (2001) s. 620–622..