Po usunięciu poprzednika kapituła generalna zakonu wybrała właśnie jego na urząd wielkiego mistrza. Był uważany za zwolennika cesarza i występując jako rozjemca w konflikcie między papieżem Innocentym IV a cesarzem reprezentował interesy tego drugiego, co wywołało sprzeciw części braci na czele z mistrzem krajowym Prus Dietrichem von Gruningen. W 1246 r. pośpieszył do Prus, gdzie zainicjował ofensywę krzyżacką, zakończoną bitwą i zdobyciem Dzierzgonia. Zawarł następnie korzystną dla Zakonu Krzyżackiego umowę z Prusami oraz z księciem pomorskim Świętopełkiem. Zmarł wkrótce po powrocie z Prus i został pochowany w kościele w Mergentheim.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego Heinrich III Kategoria:Mistrzowie krajowi Niemiec (zakon krzyżacki) Kategoria:Zmarli w 1249