Po II wojnie światowej, 29 października 1945 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego uzyskał dyplom lekarza. Zdemobilizowany w stopniu majora w marcu 1953, kierował Miejską Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną w Gdańsku, od 1956 Wojewódzką Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną w Szczecinie. W latach 1953–1955 był także starszym asystentem przy Katedrze Higieny AM w Gdańsku, a od 1958 adiunktem Zakładu Higieny Pomorskiej Akademii Medycznej. W 1961 na podstawie pracy pt. Wapń, fosfor, żelazo i niektóre pierwiastki śladowe w wodzie wodociągowej województwa szczecińskiego uzyskał tytuł doktora medycyny.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 38A-1-4).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej Medal za Odrę, Nysę i Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Odznaka Grunwaldzka Źródło:.
Przypisy
Bibliografia