Z zasady zachowania energii wynika, że powstające cząstki mają energię równą sumie energii anihilujących cząstek. Zasada zachowania pędu narzuca dodatkowe ograniczenia, z których wynika, że w wyniku anihilacji swobodnego elektronu z pozytonem, przy niewielkiej ich energii, powstają dwa fotony (cząstki) o jednakowych energiach i przeciwnie skierowane. Jeżeli jedna z cząstek jest związana z innym ciałem, np. elektron w atomie, albo nukleon w jądrze, to możliwa jest anihilacja z emisją jednej cząstki. Jeśli anihilują cząstki o znacznej energii mogą powstawać dodatkowe cząstki.
Proces odwrotny do anihilacji zwany kreacją par może zachodzić tylko przy oddziaływaniu fotonu o odpowiednio dużej energii z polem elektrycznym cząstki (np. jądrem atomowym lub elektronem).
Z punktu widzenia klasycznej elektrodynamiki jest to więc zamiana materii na promieniowanie elektromagnetyczne.