Niektórzy badacze sądzą, iż pierwowzorem postaci Cú Roía mogło być jedno z irlandzkich bóstw z czasów przedceltyckich, najprawdopodobniej o charakterze solarnym. Stawiane są również hipotezy (E. C. Quiggin), że postaci Cú Roía dotyczył cały munsterski cykl mitologiczny, który nie zachował się do naszych czasów.
Znaczenie imienia bohatera nie jest pewne. Irlandzkie Cú Roí najczęściej tłumaczy się jako „pies z równiny / pola bitwy” lub „pies króla / boga”. Mac Dáire ma charakter patronimiczny, oznacza „syn Dáire”.
Cú Roí mac Dáire i Cúchulainn wielokrotnie się ze sobą stykali, czasem w roli sprzymierzeńców, czasem jako przeciwnicy. Według jednej z opowieści, podczas wydanej przez siebie uczty, wiecznie siejący zamęt Briccriu poduszczył trzech ulsterskich bohaterów: Cúchulainna, Conalla (brata mlecznego Cuchulainna) i Lóegaire’a do współzawodnictwa o curad-mir – porcję mięsa przeznaczoną dla najodważniejszego wojownika. Z każdej z prób, jakim ich poddano, zwycięsko wychodził Cúchulainn, ale Conall i Lóegaire nie chcieli uznać wyniku. Spór rozstrzygnął Cú Roí, który przeistoczony w olbrzyma, wyzwał ich na pojedynek na ścinanie głów. Każdy z nich miał najpierw ściąć głowę olbrzymowi, ale potem pozwolić mu na to samo.