W latach 1963–1967 odbył studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył z magisterium prawa kanonicznego. W 1971 uzyskał doktorat prawa kanonicznego na podstawie dysertacji Organizacja i kompetencja foralnego oficjalatu w Sandomierzu w latach 1522–1763. W latach 1971–1973 kształcił się w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego w Warszawie.

Pracował jako wikariusz w parafiach: św. Pawła Apostoła Sandomierzu (1961–1963), św. Idziego w Suchej (1967–1969) oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ćmielowie (1969–1972). W latach 1975–1986 zajmował stanowisko obrońcy węzła małżeńskiego w sądzie biskupim w Sandomierzu, a w latach 1986–1992 pełnił funkcję sędziego prosynodalnego. Również w latach 1986–1992 był kapelanem domu generalnego Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny w Mariówce. Został ustanowiony kanonikiem honorowym kapituły katedralnej w Sandomierzu.

W latach 1972–1986 był ojcem duchownym i wykładowcą teologii życia wewnętrznego w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. W latach 1993–2001 prowadził wykłady z prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu.