poza pierwszą nagrodą w 1959 otrzymywał Nagrodę Państwową NRD jeszcze trzykrotnie (1965, 1968, 1972).
Zyskał status czołowego dramaturga NRD-owskiego. Debiutował drobnymi formami literackimi (wierszami, reportażami, felietonami), później pisał opowiadania i dramaty, adaptowane także na potrzeby radiowe i telewizyjne. W swojej twórczości opisywał konflikty społeczne związane ze zmianami ustrojowymi w NRD, głównie na wsi; w sztuce Letzter Sommer in Heidkau (1965) stworzył nowy typ bohatera socjalistycznego.
Niektóre utwory: powieści Verflucht und geliebt (1981); Wie ein Vogel im Schwarm (1984); Die Schwäne von Klevenow (1993); Schwarze Hochzeit auf Klevenow (1994); Wendenburg (1995); Ein Herzog in Wendenburg (2000); Die Geliebte des Hochmeisters (2004); Wege übers Land (2005) opowiadania Zwei Frauen (1959); Die letzte Hochzeit (1988); Stiller Ort - Oll mochum (1991) dramaty Weiberzwist und Liebeslist (1953); Die Entscheidung der Lene Mattke (1960); Steine im Weg (1962); Sommer in Heidkau (1966) utwory dla dzieci i młodzieży Wie brate ich eine Maus oder die Lebenskerben des kleinen Raoul Habenicht (1987); Katja Henkelpott (1992); Aber der Mond gehört mir (1993); Prinzessin, wir machen die Fliege (1993); Katja Henkelpott und die Schlangenkönigin (1995); Munzo und ich.