Joe Perry’ego, Paula Huntera i Jimmy’ego White’a; 18 grudnia pokonał w finale Steve’a Davisa 10:6.
W sierpniu 2006 pokonał w finale Northern Ireland Trophy Ronnie O’Sullivana 9:6.
14 stycznia 2007 roku zdobył breaka maksymalnego podczas turnieju Masters. W tym samym turnieju udało mu się dojść do finału, gdzie 21 stycznia 2007 zmierzył się z powracającym do życiowej formy Ronnie O’Sullivanem. Przegrał 3:10, oddając wszystkie frejmy wieczornej sesji (sesję popołudniową przegrał 3:5). Przy stanie 3:9 Chińczyk miał zamiar poddać mecz; podszedł z wyciągniętą ręką do sędziego Jana Verhaasa, jednak zdążył rozdzielić ich O’Sullivan, który złapał Chińczyka i wyprowadził z hali. Nakłonił go do dalszej gry i Ding wrócił na następnego, jednak ostatniego już frejma. Spotkanie kończył ze łzami w oczach – spowodowanymi niemożnością podjęcia równorzędnej walki z Anglikiem. Po meczu został pocieszony przez O’Sullivana i swoich fanów; pośpiesznie odebrał nagrodę za maksymalnego breaka, po czym szybko opuścił Wembley ArenaRelacja z meczu na stronie BBC (ang.)..
W październiku 2008 w finale World Series of Snooker w Warszawie zwyciężył z Kenem Dohertym 6:4.