Materiały do wytwarzania narzędzi chirurgicznych muszą być bardzo wysokiej jakości, ponieważ muszą przenosić i wytrzymywać duże siły działające na nie podczas czynności chirurgicznych. Imadła najczęściej wykonane są z elastycznej stali nierdzewnej. Stal ta nie ma odpowiedniej twardości i z tego powodu wprowadzono w obrębie szczęk wkładki z twardych materiałów ze stożkowym lub prostokątnym ryflowaniem (żłobkowaniem). Twarde wkładki wykonane są najczęściej z węgliku wolframu i dzięki temu są trwalsze, gdyż lepiej znoszą siły ściskające potrzebne do utrzymania igły w ustalonej pozycji. Większość imadeł wyposażona jest w tak zwane zamki, które blokują zamknięcie imadła i ułatwiają manipulację igłą w miejscu wkłucia. Zewnętrzna część szczęk i ramion imadeł jest zaokrąglona i gładka, żeby nie haczyła nici chirurgicznej podczas wiązania na imadle.
Funkcja W chirurgii szwy zakłada się za pomocą imadeł chirurgicznych. Wynika to po pierwsze z konieczności precyzyjnej kontroli położenia igły, po drugie z konieczności zakładania szwów w głębokich, trudno dostępnych jamach ciała, a po trzecie z konieczności unikania ryzyka urazu dla chirurga.