W 1944 r. tysiące partyzantów zgrupowanych na terenie tych obszarów leśnych zaczęły stanowić ogromne niebezpieczeństwo dla wojsk niemieckich, które musiały się tędy wycofywać pod naporem Armii Czerwonej. Poza tym liczne niemieckie jednostki zaangażowane w ich zwalczanie mogły mieć bardzo dużą wartość na froncie. W tej sytuacji hitlerowcy powzięli zamiar całkowitej likwidacji oddziałów partyzanckich na Zamojszczyźnie. w dniach 9–15 czerwca 1944 zorganizowali akcję Sturmwind I, w której okrążyli partyzantów na terenie Lasów Janowskich; jednakże ci uniknęli zniszczenia dzięki zwycięskiej bitwie na Porytowym Wzgórzu i wycofaniu sił do Puszczy Solskiej.
Od 16 czerwca 1944 hitlerowcy rozpoczęli akcję Sturmwind II, która była kontynuacją Sturmwind I na terenie południowej i wschodniej Biłgorajszczyzny. Do 15 czerwca 1944 okrążona została niemal cała Puszcza Solska przy pomocy olbrzymich sił SS, gestapo i Wehrmachtu – razem ok. 30 tys. ludzi zgrupowanych w następujących jednostkach: 154 dywizja rezerwowa 174 dywizja rezerwowa część 213 dywizji ochronnej zgrupowanie kawalerii kałmuckiej dra Dolla oddział lotniczy 4 Flota Powietrzna 115 pułk strzelców krajowych 965 batalion ochrony 966 batalion ochrony pododdziały 4 armii pancernej. Dowodzenie nad całą operacją sprawował dowódca Okręgu Wojskowego Generalnego Gubernatorstwa gen.