Pierwszym mieszkańcem zoo był jeleń o imieniu Boruta, który przywędrował do centrum miasta i został złapany na placu Reymonta.
II wojnę światową łódzki ogród przetrwał w całkiem dobrej kondycji, a po jej zakończeniu trafiła tu znaczna część zwierząt ze zniszczonego ogrodu zoologicznego we Wrocławiu. W 1950 roku łódzkie zoo powiększyło swój obszar niemal dwukrotnie, do 16,64 ha.
Ogród systematycznie się rozwijał. W latach pięćdziesiątych XX wieku powstał duży skalny wybieg dla pawianów, który wkrótce stał się wizytówką łódzkiego zoo. Pierwszą stałą wystawę ryb w zoo otwarto w maju 1956 roku. W roku 1968 oddany został do użytku pawilon dla dużych kotów, połączony z kompleksem nowoczesnych wybiegów.
Jubileusz 50-lecia ogrodu zbiegł się z wybudowaniem przestronnego budynku żyrafiarni oraz dużego, trawiastego wybiegu dla tych zwierząt, a na 60-lecie powstał szpital i kwarantanna weterynaryjna.
Od 1991 roku zoo uczestniczy w Międzynarodowym Systemie Rejestracji Gatunków (ang. International Species Information System – ISIS)Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi;