closed practice), czyli takie, do których dostępu udzielają wyłącznie duchy oraz ich kapłaństwo poprzez tradycyjny proces inicjacji.
Podstawę Vodou stanowią tradycyjne wierzenia ludów Afryki Zachodniej i Środkowej (w szczególności Fon i Ewe z Dahomeju, ludów Kongo, a także Joruba), wzbogacone o elementy katolicyzmu, spirytyzmu, ale także rdzennych wierzeń ludów karaibskich („Indian”). Tradycja Vodou wykształciła się w obecnej formie między innymi na Hispanioli wraz ze sprowadzeniem w XVII/XVIII w. niewolników z Afryki, którym próbowano narzucać katolicyzm. Niewolnicy nie odrzucili swoich rdzennych wierzeń, ukrywając je i łącząc je z nową religią tuż pod nosem kolonizatorów. W Vodou istnieje wprawdzie wiara w Bondye (jednego Boga), który jednak postrzegany jest jako doskonała energia oddalona od ludzi (koncepcja deus otiosus). Bóg w Vodou jest widziany jako Absolut czy Źródło, które nie ingeruje bezpośrednio w życiu czy losie człowieka. Boskie manifestacje, twarze, czy wysłannicy tej najwyższej siły są znane jako Loa (właściwie Lwa, a. L-Ł-A, czyli duchy Vodou), które wyznawcy ukryli za wizerunkami katolickich świętych. Liturgia Vodou składa się z poszczególnych grup duchów, którymi są na przykład: Rada Lwa, Ogou Lwa, Petro Lwa, Guede Lwa. Duchy Lwa są postrzegane jako siły natury, świata i wszechświata, często „nieludzkie”.