Ulepszenia: H.263+ i H.263++ W wyniku opracowywania nowych algorytmów kodowania obrazów ruchomych, do pierwotnej wersji kodeka H.263 dodawano nowe narzędzia w postaci aneksów do specyfikacji. Doprowadziło to do ustanowienia dwóch kolejnych wersji standardu, znanych jako H.263+ oraz H.263++. Do głównych ulepszeń zastosowanych w tych nowszych wersjach należą: zniesienie ograniczeń na długość wektorów ruchu – aneks D, entropijne kodowanie arytmetyczne – aneks E, wykorzystanie nakładkowej predykcji z kompensacją ruchu i do 4 wektorów ruchu na makroblok – aneks F, wprowadzenie obrazów kodowanych z predykcją dwukierunkową (Inter-B) – aneks G, wprowadzenie wielu obrazów odniesienia dla predykcji międzyobrazowej – aneksy M i U, kodowanie predykcyjne współczynników transformaty w obrazach Intra – aneks I, filtr wygładzający efekty blokowe - aneks J, skalowalność czasowa, przestrzenna i skalowalność jakości – aneks O, polepszenie sposobu kwantyzacji współczynników transformaty – aneks T.
Niektóre z aneksów nigdy nie zostały szerzej wykorzystane w zastosowaniach praktycznych (np. aneksy E i O).