Największymi statkami powietrznymi wyposażonymi w silnik turbośmigłowy były konstrukcje radzieckie: samoloty wojskowe Tu-95, An-22, oraz cywilne Tu-114. Moc jednego silnika NK-12 MA wynosiła 15 000 KM.
W najprostszej wersji silnik składa się z wlotu powietrza, sprężarki, komory spalania, turbiny oraz dyszy. Powietrze jest pobierane do wlotu i sprężane przez sprężarkę. Następnie w komorze spalania dodawane jest do niego paliwo i tak utworzona mieszanka jest spalana. Gorące spaliny są źródłem napędu turbiny. Część mocy wytworzonej przez turbinę jest przekazywana do napędzania sprężarki. Pozostała jest przekazywana przez przekładnię do śmigła. Dalsze rozszerzanie się gazów zachodzi w dyszy, gdzie ostatecznie ich ciśnienie wyrównuje się z atmosferycznym.
Silniki turbośmigłowe są bardzo wydajne przy niskich prędkościach przelotowych (poniżej 724 km/h = 450 mil/h), co jest związane ze sprawnością śmigła. Posiadają małą masę, wymagają mniej czasu na obsługę bieżącą niż silniki tłokowe, spalają tańsze paliwo (naftę). Stąd wiele samolotów z napędem tłokowym było dostosowanych później do napędu turbośmigłowego (np. PZL-106 Kruk, PZL-130 Orlik).
Kategoria:Silniki turbośmigłowe