Brat Ignacy (ur. 1772 w Wieleniu) był podporucznikiem (1793) Korpusu Artylerii Litewskiej, walczył w powstaniu kościuszkowskim; po jego upadku wstąpił do Legionów Polskich formowanych we Włoszech, wysłany później na San Domingo, tam popełnił samobójstwo otoczony przez murzyńskich powstańców (lipiec 1803).
Nauka i służba w czasie pokoju W roku 1773 (8 października), dzięki protekcji Sapiehów, został przyjęty na koszt królewski do Szkoły Rycerskiej zwanej Korpusem Kadetów, w której wyszkolono go na inżyniera wojskowego (szkołę ukończył w roku 1780) i ukształtowano na patriotę. W Korpusie Jasiński zapoznał się z systemami fortyfikacji i umocnień polowych budowanych z wykorzystaniem terenu. Opanował budownictwo koszar i mostów, poznał zasady miernictwa i kartografii. Poznał też zasady walki i dowodzenia oddziałami. Od 1783, już jako oficer Korpusu, został wykładowcą i wychowawcą na uczelniach wojskowych w Warszawie, pełniąc jednocześnie stanowisko podbrygadiera 4. brygady.