Jednak na III Kongresie austriackiej socjaldemokracji w czerwcu 1892, Ignacy Daszyński z delegacji galicyjskiej złożył oświadczenie: Oznaczało to, że pomimo uchwał zjazdowych deklarowano funkcjonowanie partii jako narodowej.
Na II Zjeździe w marcu 1893, zgodnie z zaleceniami zjazdu austriackiej socjaldemokracji, zaczęła się kształtować struktura partyjna. Powołano Komitety Agitacyjne dla Galicji Zachodniej (przewodniczący Leon Misiołek, zecer), oraz dla Galicji Wschodniej (przewodniczący Kornel Żelaszkiewicz, kamieniarz). Powołano również dwa odrębne Komitety Redakcyjne.
Po raz pierwszy socjaliści galicyjscy przystąpili do wyborów parlamentarnych w 1891, agitując za demokratą Karolem Lewakowskim. Samodzielnie przystąpili do wyborów w 1897, po reformie wyborczej umożliwiającej częściowo powszechne głosowanie. Wystawiono wówczas siedmiu kandydatów w Galicji oraz wsparli dwóch kandydatów na Śląsku. Ostatecznie do austriackiej Rady Państwa weszli: Ignacy Daszyński i Jan KozakiewiczDo Rady Państwa weszło wówczas 15 socjalistów: siedmiu niemieckich, sześciu czeskich i dwóch polskich, którzy utworzyli Związek Posłów Socjalistycznych.